Umutlarımı gömdüm duygu mezarlığıma
Sele kapılı kaldı akan çaresizlik
Geç kalmışlığın arifesinde
Hayallerimi andım
Akşam güneşi vazgeçmişlerde karardı
Görünmezlikte sevda bağları
Şüpheci bakışları hırçınlaştı
Anlık değişimi ben bile kavrayamadım…

Bilmem ki daha kaç takvim yaprağı
Sarartacak kaderim
Dertlerim darağacında, mutluluğum bağlanmış
Yıldızlar sönük bakışı ile
Can çekişen gönlümü deliyor
Sevdasız sokak gibi canım
Dumanlı bakışı kazısam
Nafile
Mavi hayatım kara trenlere yolcu olmuş…

Kıskandım tüm aşkları
Kınadım bülbülü
Yalnızlıktan kaçıp göklerde derman aradım
Karlı dağlarda ağladım…

Garip bir ummanmış aynalar
Gördüğüm tek solmuş muamma
Ufak bir sevgi için zirveye çıksam
Soğuk günlerde içimi ısıtan
Mucize bulsam
Ah bir de kuş olsam
Yeniliklere kanat çırpabilsem
Ahşap bina gibi yıkılan
Bedenime merhem dilesem…

Bitmeyen çilelerin üyesi
Olmuşum
Ömrüm sanki altın kafeste çırpınıyor
Ufukta benden başka var mı
Hasret denizinde
Boğulan…

Bu gece yine çok ağladım…

21 Ağustos 2006